دخترماه اردیبهشت 85 - رهاتر از پرنده

بانوی اردیبهشت

من از عشق آماده ترم
به دوست داشتنت
و طراوتی چون تو
در گلدان ِ بی تابی های من نادیدنی نخواهد بود

سبزترین طپش !
رویشِ ِ تو
آغاز نسل اقاقی هاست

به نیازی زنده می کند
اتفاقی سبز
تو را در من
و عشق...
متولد می شود

بانوی اردیبهشت
قسمتِ من از بهار ، سهم ِ من از سرنوشت
تولدت مبارک ، بانوی اردیبهشت
زیبای قصه ی من ، خواب ِ کدوم طلسمی؟
بگو به جز فرشته ، بهت میاد چه اسمی؟

خواب ِ قشنگ برکه ، رویای دور یک قو
درامتداد ِ پرواز ، پرستو تا پرستو
نبودی من می مُردم ، نباشی من می میرم
تو هستی که همیشه ، هر لحظه جون می گیرم

راز نگفته ی عشق ، حرف نخونده ی دل
بیتابی های امواج ، بی خوابی های ساحل
آرامش ِ یه جنگل ، نوازش ِ یه دریا
بگو که تو کی هستی؟ معمّا در معمّا

نجابت ِ گل ِ سرخ ، حیای سبز ِ باغچه
فال ِ قشنگ ِ حافظ ، دلخوشیای طاقچه
پنجره های خونه ،دلواپس ِ همیشَه ن
وقتی دلت می گیره ، جاده ها ابری می شن

وقتی که خیس ِ چشمات ، بغض می کنه خیابون
همگریه می شه با تو ، شرشر ِ تند ِ بارون
بخند تا من بخندم ، عاشقتم همیشه
گُل هر چی غنچه باشه ، لب ِ تو که نمیشه

تولدت مبارک عزیزم

دوستت دارم

شایا تجلی :: شنبه 1/2/86 ساعت 7:45 عصر

نوشته های دیگران ()

بانوی اردی بهشت

همیشه سلام... دوستای خوب و با محبتم از حضور تک تک تون در نمایشگاه کتاب سپاسگذارم...

ارادتمند همه ی شما : شایا تجلی

تدریجی و لال...

مرا چه سود

از بردن

وقتی حتی

زمزمه ای برای باختن نمانده است

سایه ها با تدریجی لال به مرگ میرسند !

ما رو گرفتی به خدا...

ما رُ گرفتی به خدا ، ما خودمون آخرشیم

اگه رو راست باشه یکی ، ما خودمون نوکرشیم

ما گرگِ بارون دیده ایم ، کلاه نمیره سرمون

چیزی به این سادگیا ، که نمی شه باورمون

اگه به پاش بیوفته ما ، تو دهن ِ شیرم میریم

اگه برا ما تب کنن ، ما هم براشون می میریم

اینقده زیر آبی نرو ، از پشت کوه نیومدیم

توی شلنگ شنا نکن ، این کارارُ مام بلدیم

مشت تو واشد آخرش ، تو زرد از آب دراومدی

هر چی که گفتی نبودی ، فکر کردی خیلی بلدی

می خوای به تخته بزنم ، یه هو ، یه وقت چشم نخوری

استامینوفن کدیین ، ما که خوبیم تو چطوری؟؟؟؟

تقدیم به همه ی دختران ماه اردی بهشت

بانوی اردیبهشت...

بانوی اردیبهشت ، فرشته ای از بهشت

قسمت ِ من از بهار ، سهم ِ من از سرنوشت

راز نگفته ی عشق ، حرف نخونده ی دل

بی تابی های امواج ، بی خوابی های ساحل

آرامش ِ یه جنگل ، نوازش ِ یه دریا

بگو به من کی هستی؟؟؟ معمّا در معمّا

خواب قشنگ برکه ، رویای دور یک قو

در امتداد ِ ساحل ، پرستو تا پرستو

نجابت ِگل ِ سرخ ، حیای سبز ِ باغچه

کنار ِ فال ِحافظ ، دلهره های طاقچه

غزل غزل پرستش ، زبور ترین کتابی

ترانه ی مقدس ، واژه به واژه آبی

پنجره های خونه ، دلواپس ِ همیشه ن

وقتی دلت می گیره ، جاده ها ابری می شن

چشمای سرخ ِ چشمه ، هق هق ِ تلخ بارون

همگریه ی نگاته ، تنهایی خیابون...

سرباز فراری...

شکل ِمرغای مهاجر ، شکل بند ِ یه پوتینه

که یه سرباز ِ فراری ، توی رویاهاش می بینه

اگه مرغای مهاجر ، ناگزیر ِ فصل ِ کوچن

اگه نفرینی عادت ، اگه دلبسته ی پوچن

امّا سرباز فراری ، دلخوش ِ یه اتفاقه

هر قدم که برمی داره ، جاده جاده اشتیاقه

آخه دلتنگ ِ فراره ، آخه دلواپس آغاز

نمی خواد پرندگی رُ ، برای عادت ِ پرواز

زیر خاکستر ِ بغضش ، گریه های شعله سوزه

حتی تشویشی نداره ، دلهرهای عجوزه

روبروش مرز و دیوار ، پشت سر میله و اجبار

خسته از صدای عادت ، خسته از نگاه ِ تکرار

صخره ی سبز ِ غرورش ، با اسارت آشنا نیست

تو قداست ِ نگاهش ، به جز عشق ِ جاده ها نیست

واسه مرغای مهاجر ، آسمون یه اتفاق نیست

تو رگ ِ پرندگیشون ، خون ِ سرخ ِ اشتیاق نیست

من و تو پرنده نیستم ، حسرت پروازُ داریم

جاده رُ نمی شناسیم ، اگه این نیازُ داریم

اما سرباز فراری ، دلخوش یه اعتقاده

آسمون مال پرنده ، جاده ها واسه پیاده

ما اگه پرنده بودیم ، حسرت ِ جاده رُ داشتیم

جاده آسمونمون بود ، پا تو جاده ها می ذاشتیم...

شایا تجلی :: جمعه 1/2/85 ساعت 2:19 عصر

نوشته های دیگران ()